Mensen leren op allerlei manieren, bewust en onbewust, in hun werk, hun relaties, in de dingen die de dag biedt. Of je ook effectief leert, en duurzaam, is voor een deel afhankelijk van de mate waarin je stilstaat bij wat je leert, en hoe je je ervaring verbindt aan eerdere ervaringen en je doel: wat wil ik leren, waar wil ik heen? De veelgestelde vraag van vroeger: ‘Wat wil je worden als je later groot bent?’ is voor mij een vraag die ik mijzelf blijf stellen, en het antwoord kan telkens hetzelfde zijn maar ook veranderen. Wanneer ik groot ben, en wat ik dan wil zijn, bepaal ik opnieuw als ik dat nodig vind. Zo creëer ik focus op mijn eigen leerproces.
Als adviseur doe ik dat ook: zorgvuldig bepaal ik samen met de klant het doel. Verandert het werk van mensen? Verandert hun omgeving? Gaat het om professionaliseren binnen het werk? Bewust leren begint bij het onderkennen van waar je heen wilt. Daarna kun je op weg. Maar het doel kan ook veranderen. En de weg daar naartoe ook. Leren is bewegen, meanderend of in een rechte lijn, snel of langzaam. Als adviseur ondersteun ik die weg, die altijd vertrekt en eindigt in de werkpraktijk. Dat laatste klinkt misschien als een open deur, maar het blijkt vaak een kunst om steeds de verbinding met dat werk te behouden. Voor je het weet vraag je je af: ‘Wat kan ik nou eigenlijk in het werk met wat ik heb geleerd?’
Vanuit deze uitgangspunten werk ik als adviseur, als begeleider van leerprocessen, als ontwikkelaar van leertrajecten en als trainer. Vanuit mijn passie voor leren werk ik met veel betrokkenheid, met een goede dosis analytisch vermogen en de gave om snel contact te maken met de mensen om mij heen. Doorlopend werk ik aan het aansluiten bij de ander. Dat levert mooie resultaten in het werk op en niet te vergeten, veel plezier. En daarmee is het nog steeds wat ik wilde worden als ik later groot zou zijn.
Lees ook de recensie die Aimée Leijs schreef: 
Boekrecensie: P. Cappelli
Klik als je Aimée Leijs een e-mail wilt sturen.
